درس هايی از روش تدريس استاد شهيد مرتضی مطهری(۲)

روش های استاد در اداره ی کلاس و تدریس بی تردید الگویی است برای داشتن کلاسی موفق و در نتیجه آموزش و پرورشی موفق.

6 – ایجاد فضای نقد در کلاس:

هیچ گاه در برخورد با اندیشه های مخالف، مطلق گرا نبود. همواره در کنار استدلال و منطق قوی، برای طرف مقابل و دیگران جای اظهار نظر و نقد باقی می گذاشت.

7 – مطالعه قبل از تدریس:

هیچ وقت بدون مطالعه تدریس نمی کردند. حتی یکبار استاد وارد کلاس شده و به دانشجویان می گوید: "درس، فردا برگزار می شود، فراموش کردم یادداشت هایی را که تهیّه کرده بودم، بیاورم."

8 – نوآوری در کلمات و تعابیر:

این شیوه ی استاد باعث جلب توجه و گیرایی درس می شد. انتخاب موضوعات و نحوه ی پرداختن به موضوع در سبک استاد جدید بود.

9 – طرح سیر تاریخی مثبت:

ایشان معمولا قبل از ورود در اصل درس، یک مقدمه ی تاریخی بیان می کردند. بیان ریشه، سابقه و سیر تحول یک مفهوم سبب می شد که شاگرد تصور نکند این مبحث مانند قارچی از زمین بدون سابقه سبز شده است، بلکه بفهمد که در طول روزگاران این بحث چه سرنوشت و سرگذشتی داشته است.
مقاله ‹‹واقعیت هستی›› در کتاب ‹‹اصول وفلسفه و روش رئالیسم›› نمونه ی گرانبهایی از این دست است.

10 – یادآوری مطالب قبل:

از جمله خصوصیاتی که استاد به آن مقید بودند، یادآوری مطالب عمده و اصلی بحثی بود که در درس قبل کاملا مطرح شده بود و این خود باعث ارتباط مطالب و بهره دهی بیشتر درس ایشان می شد.

اگر تاریخ معلمی با نام یک سلسله از شیفتگان و شیدایان توأم باشد، بی شک شهید مطهری یکی از برترین های این مکتب است که با پیروی از الگوهای صحیح تدریس، توانسته بود شاگردان بسیاری را پیرو و مطیع خود ساخته و از بوستان علم و دانش خود سیراب سازد. این روش ها، الگو و مرجع معتبری است برای تمام معلمین در همه زمان ها تا خود را در راه رسیدن به معلمی نمونه، مجهز نمایند.